Czołg piechoty Valentine, oficjalnie oznaczony jako Infantry Tank Mk.III, był jednym z najważniejszych i najliczniej produkowanych brytyjskich pojazdów pancernych okresu II wojny światowej. Powstał jako odpowiedź na pilną potrzebę zmechanizowanego wsparcia piechoty po klęsce aliantów we Francji w 1940 roku. W ciągu czterech lat (1940–1944) wyprodukowano około 8300 egzemplarzy w trzynastu wersjach, co czyni Valentine’a trzecim najczęściej produkowanym czołgiem aliantów – po amerykańskich M4 Sherman i radzieckim T-34.
Valentine został opracowany przez firmę Vickers-Armstrongs jako rozwinięcie wcześniejszego czołgu szybkiego Cruiser Mk. II (A10). Choć formalnie zaklasyfikowany jako czołg piechoty, konstrukcja łączyła cechy pojazdu wsparcia z mobilnością jednostek szybkich. Głównym założeniem konstruktorów było stworzenie relatywnie taniego, prostego w produkcji i niezawodnego czołgu, który mógłby skutecznie wspierać natarcie brytyjskiej piechoty.
Pojazd charakteryzował się zwartą sylwetką, niską sylwetką i stosunkowo grubym – jak na tamte czasy – pancerzem czołowym. Grubość pancerza dochodziła do 65 mm, co dawało mu dobrą ochronę przed bronią przeciwpancerną przeciwnika. Początkowe wersje Valentine’ów były uzbrojone w armatę kalibru 2-funtowego (40 mm), co w 1940 roku było uznawane za wystarczające, lecz szybko okazało się niewystarczające wobec rosnącej odporności niemieckich czołgów. Z tego powodu w późniejszych wariantach montowano armaty kal. 57 mm (6-pdr) i 75 mm (ROQF), a także dostosowywano wnętrze kadłuba i wieży do rosnących wymagań bojowych.
Napęd Valentine’a zależał od wersji – początkowo wykorzystywano benzynowy silnik AEC A190 o mocy 131 KM, później stosowano niezawodne jednostki wysokoprężne GMC 6004 o mocy od 138 do nawet 210 KM. Dzięki temu Valentine zachowywał przyzwoitą mobilność na polu bitwy i mógł towarzyszyć piechocie w trudnym terenie.
W toku produkcji powstało aż trzynaście wersji czołgu Valentine, a każda z nich odpowiadała na konkretne potrzeby frontowe i doświadczenia bojowe. Jedną z pierwszych, masowo produkowanych wersji był Valentine Mk. II, który wyposażono w nowy silnik diesla i wzmocniony układ zawieszenia. Wariant Mk. IV, który bazował na Mk. II, różnił się głównie szczegółami technicznymi oraz innym typem skrzyni biegów.
Wersja Mk. III przyniosła istotną zmianę – zastosowano nową, większą wieżę, która pozwalała na dodanie czwartego członka załogi – ładowniczego. Wcześniejsze wersje miały tylko trzyosobową załogę, co zmuszało dowódcę do jednoczesnego prowadzenia działa i dowodzenia pojazdem, znacznie obniżając skuteczność w boju.
Wersje Mk. VIII i Mk. XI wprowadziły już armaty kalibru odpowiednio 57 mm i 75 mm, co pozwoliło Valentine’om skuteczniej walczyć z niemieckimi czołgami średnimi. Mk. XI, jako ostatni seryjnie produkowany wariant, był często wykorzystywany jako czołg dowodzenia.
Valentine zadebiutował bojowo w Afryce Północnej w 1941 roku, gdzie szybko zdobył uznanie za niezawodność, solidny pancerz i prostotę obsługi. Działał m.in. podczas operacji Crusader i w czasie walk o El Alamein. Na afrykańskich pustyniach czołg sprawdził się dzięki swojej mobilności i wytrzymałości, choć niska moc działa ograniczała jego skuteczność w walce z niemieckimi Panzer III i IV.
Valentine był też szeroko wykorzystywany w ramach programu Lend-Lease – około 2394 egzemplarzy trafiło do Związku Radzieckiego, gdzie walczyły od 1942 roku na froncie wschodnim. Radzieccy czołgiści chwalili Valentine’a za niską awaryjność i dobrą ochronę, choć narzekali na słabe uzbrojenie. Czołg ten wszedł również na wyposażenie armii kanadyjskiej, nowozelandzkiej oraz Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie – m.in. w 1. Dywizji Pancernej generała Maczka.
Mimo że Valentine nie dorównywał potędze niemieckich czołgów Pantera czy Tygrys, odegrał istotną rolę jako solidny pojazd wsparcia piechoty i uzupełnienie lepiej uzbrojonych czołgów krążowniczych. Do dziś zachowało się wiele egzemplarzy tego czołgu w muzeach na całym świecie, co świadczy o jego znaczeniu w historii broni pancernej.
Model Tamiya 35352 przedstawia brytyjski czołg piechoty Valentine Mk.II/IV w skali 1:35 i stanowi wierną miniaturę jednego z najważniejszych pojazdów alianckich z okresu II wojny światowej. Ten model to prawdziwa gratka zarówno dla początkujących modelarzy pancernych, jak i doświadczonych kolekcjonerów pojazdów z frontu afrykańskiego i wschodniego.
Dokładnie odwzorowany kadłub i wieża czołgu Valentine Mk.II/IV z realistycznymi detalami powierzchni.
Wysokiej jakości gąsienice z miękkiego tworzywa (DS) ułatwiające montaż.
Szczegółowy układ jezdny z zawieszeniem typu Christie.
Elementy uzbrojenia: armata 2-pdr (40 mm) oraz karabiny maszynowe.
Kalkomanie z oznaczeniami jednostek służących na froncie północnoafrykańskim.
Figurka brytyjskiego czołgisty w realistycznej pozycji.
Model oferuje wysoki poziom odwzorowania detali, typowy dla japońskiej marki Tamiya – lidera w dziedzinie modeli militarnych. Części są precyzyjnie odlane i łatwe w obróbce, co czyni ten zestaw idealnym wyborem dla modelarzy o różnym poziomie zaawansowania.
Wierna replika historycznego czołgu z ważnego okresu wojny.
Łatwy montaż i dobra jakość instrukcji – idealny jako pierwszy model pojazdu pancernego.
Możliwość wykonania czołgu w klimacie pustynnym (front afrykański) lub w barwach Lend-Lease (np. radzieckich).
Świetna baza do dalszych prac modelarskich – weatheringu, malowania filtrami czy pigmentami.
Nikt jeszcze nie napisał recenzji do tego produktu. Bądź pierwszy i napisz recenzję.
Tylko zarejestrowani klienci mogą pisać recenzje do produktów. Jeżeli posiadasz konto w naszym sklepie zaloguj się na nie, jeżeli nie załóż bezpłatne konto i napisz recenzję.